greentea2pm

Ryeowook Shortfiction :  เมื่องอนก็ต้องง้อ…….KyuRyeo

 

 

"ตัวเล็ก...งอนเหรอ??"เสียงทุ้มกระซิบถามข้างหูพลางเลื่อนมือไปโอบหนุ่มน้อยหน้าหวานขี้งอนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันจากด้านหลัง

 

"เปล่าซะหน่อย....ใครเค้างอนนายกัน.!!" เสียงหวานตอบแบบกระแทกกระทั้นใส่ แถมยังปัดอ้อมแขนใหญ่ออกจากเอวอีก

 

 

 นี่หรือ...ไม่ได้งอน??

 

 

ร่างสูงยิ้มให้กับความน่ารักของคนแสนงอน ก่อนจะโอบกอดร่างเล็กๆนั่นอีกที แต่คราวนี้แนบแน่นกว่าเดิม

มือเล็กพยายามปัดออก แต่ก็ไม่สำเร็จ จึงได้แต่ส่งเสียงจิ๊จ๊ะอยู่ในลำคอ

 

"ขอโทษจริงๆนะ...เรียวอุค ต่อไปชั้นจะไม่กลับดึกอีกแล้วนะ... ทำงานเสร็จแล้วชั้นก็จะกลับมาหาเรียวอุคเลยดีรึเปล่า??"

 

ร่างสูงไม่พูดเปล่าพลางเอาคางสากของตนเองถูไถไปมากับไหล่เล็ก

 

มันก็น่างอนอยู่หรอก ก็วันนี้เขามีถ่ายรายการถึงแค่หัวค่ำ แต่ดันกลับดึก ทั้งๆที่สัญญากับคนตัวเล็กน่ารักไปแล้วแท้ๆ ดันลืมซะสนิท นี่แค่ลืมยังไม่พอ แถมยังกลับซะดึก ก็พี่ๆทีมงานชวนไปเลี้ยงฉลอง เดี๋ยวเสียน้ำใจ ก็ต้องไปเป็นมารยาท ทิ้งให้ร่างในอ้อมกอดนี้ต้องนอนรอทั้งคืนเลย แล้วพอกลับมา เจ้าคนขี้งอนนี่ก็ไม่ยอมพูดกับเขาซะงั้น!!!

เวรกรรมของโจวคยูฮยอนแท้ๆเลย...

 

"สัญญานะ..." ง่ะ ได้ผลแฮะ... คราวนี้ เรียวอุคยอมพลิกตัวกลับมาพร้อมกับชูนิ้วก้อยด้วยท่าทางงอนๆ น่ารักจริงๆเลย...คนรักของผม

 

"อื้ม... โจวคยูฮยอนคนนี้สัญญาด้วยเกียรติของมักเน่เลยครับ.." นิ้วก้อยเรียวยาวยื่นไปเกี่ยวกับนิ้วเล็กๆที่ยื่นชู เป็นความหมายว่า .... สัญญา..

 

"ทีนี้หายงอนรึยัง??"

 

"เอ๊ะ! ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้งอนอ่ะ..."

 

"อ้าวเหรอ..."ร่างสูงยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะดึงร่างบางตรงหน้ามากอดอย่างรักใคร่

 

"รักคยูจังเลย..."เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่า กำลังเขิน >///<

 

"อืม...รักตัวเล็กเหมือนกันน๊า" ร่างสูงตอบ พลางผละจากอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของเจ้าหญิงตัวน้อยๆของเขา แล้วชิงหอมแก้มนิ่มไปฟอดใหญ่

 

 “ไปอาบน้ำเถอะไป...คยู  อุ๊บส์..."

 

 ยังไม่ทันจะไล่ดี ริมฝีปากบางที่กำลังเจื้อยแจ้วอยู่ก็ถูกปิดลงด้วยริมฝีปากร้อนของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนหยั่งเชิงแตะเบาๆที่ริมฝีบากล่างของร่างบาง ทำเอาร่างเล็กที่ถูกแกล้งเสียวซ่านไปทั้งร่าง ก่อนจะตามไปประกบริมฝีปากนุ่มของคนชอบแกล้ง คราวนี้ลิ้นร้อนที่เคยแกล้งให้ร่างบางเสียวซ่านเมื่อกี้ แทรกเข้าไปในโพรงปากที่น่าลิ้มลองของคนหน้าหวาน ก่อนจะไล่กวาดหาความหวานอยู่นานสองนาน

 

"อืม...อื้มมม..."เสียงหวานครางประท้วงในลำคอ ร่างสูงจึงจำต้องผละออกจากริมฝีปากหวานนั่นด้วยความเสียดาย ร่างเล็กหอบเบาๆ พลางสูดออกซิเจนที่หายไป เข้ามาในปอดอีกครั้ง

 

คนตัวโตกว่าพลิกขึ้นมาทาบทับร่างกายเล็กบอบบาง ก่อนจะจูบลงที่แก้มใส แล้วไล้ลงไปยังซอกคอ ขบเม้มจนเกิดรอยแดงไปทั่ว ทำเอาคนตัวเล็กต้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

 

"อ๊า...อืมมม..."

 

 เสื้อยืดสีม่วงอ่อนๆ ถูกร่างสูงถอดแล้วโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ตอนนี้ปลายลิ้นชื้นกำลังหยอกล้อเล่นกับยอดอกสีสวยของคนตัวเล็กที่กำลังตั้งชัน เพราะอารมณ์ที่ครุกรุ่นขึ้น ริมฝีปากร้อนดูดขบส่วนยอดอย่างแรง ทำให้เสียงหวานครางดังขึ้นอีก

 

"อ๊า...คยูฮยอน..."

 

ร่างสูงจึงหยุดล้อเล่นกับส่วนนั้น แล้วไล่ลงมาที่ส่วนล่างของคนตัวเล็กที่ยังไม่ได้จัดการ ลิ้นร้อนไล้เลียส่วนนั้นของร่างบางผ่านเนื้อผ้าบางสีขาว ทำให้มันแข็งขืนขึ้นเพราะแรงอารมณ์

 

"คยู...ถ..ถอดกางเกงออกก่อนสิ ..ด...เดี๋ยวมันก็เลอะหมดหรอก..." เสียงหวานแหบพร่าท้วง

 

"ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย เลอะก็ซักสิ!!!" ร่างสูงตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะลงมือไล้เลียกับส่วนนั้นต่อไป

 

"อ๊ะ...อ๊า....คยู ระ..เร็วอีกนิดสิ ชั้นจะไปแล้ว...." เจ้าของลิ้นไม่ขัดความต้องการ พลางละเลงลิ้นขึ้นลงกับส่วนนั้นของอีกฝ่ายผ่านเนื้อผ้าขึ้นลงอย่างรวดเร็ว แล้วขบกัดเบาๆสลับกันไป

 

"อ่ะ...ไม่ไหวแล้ว..ฮึก อึก...ฮะ อ๊าาาาา"ร่างบางกระตุกน้อยๆ แล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเลอะเปรอะกางเกงไปหมด

 

"บอกแล้วไม่เชื่อว่ามันเลอะ...ดูสิ !!!" เสียงหวานว่าพลางทำตาดุใส่คนตัวโต แล้วทำท่าจะลุกเดินออกไป แต่แขนแกร่งดึงเอาไว้ก่อน

 

"อะไรอีกล่ะ???"

 

"ดูนี่สิ.... จะใจร้ายกับแฟนตัวเองได้ขนาดนี้เลยเหรอ???" ร่างสูงทำหน้านิ่ว แล้วชี้ให้ดูส่วนนั้น ที่มันพร้อมจนเต็มที่แล้ว...

 

"เอ่อ..." ร่างบางถึงกับพูดไม่ออก เพราะส่วนนั้นของร่างสูงมันตั้งชัน และขยายออกเต็มที่ จนปูดนูนกางเกงผ้าสีดำที่เจ้าตัวสวมใส่อยู่ตอนนี้

 

ร่างบางถอดกางเกงกองลงกับพื้นห้องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลงนอนแผ่หลากับเตียงนุ่มด้วยร่างกายที่ไม่มีอะไรปกคลุมเลยแม้แต่น้อย ทำเอาใบหน้าหล่อเหลาของคยูฮยอนถึงกับเหวอ...

 

"เรียวอุค..."

 

"จะเรียกชื่อชั้นอีกทำไมเล่า... จะทำอะไรก็รีบทำสิ นี่อุตส่าห์ยอมให้แล้วนะเนี่ย..."

 

 ได้ยินดังนั้นร่างสูงก็ไม่รอช้า รีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออกแล้วสลัดมันทิ้ง ก่อนจะปลดกางเกงลงไปกองกับพื้นอย่างรวดเร็ว

 

"แน่ใจนะ..." ร่างสูงขึ้นทาบทับร่างบาง แล้วกระซิบเบาๆข้างหู

 

"ถ้าไม่แน่ใจแล้วชั้นจะทำขนาดนี้เหรอเนี่ย ?? ถามอะไรแปลกๆแฮะ " ริมฝีบางบางยิ้มรับกับความไม่มั่นใจในตัวเองของคนรักตรงหน้า

 

มือหนึ่งของร่างสูงจับเอวบางไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งเลื่อนลงไปลูบไล้ก้นนิ่มอย่างหลงใหล ก่อนที่จะสอดใส่นิ้วแรกเข้าไปในช่องทางคับแคบของร่างบาง

 

"อ๊ะ....!!!" ร่างบางส่งเสียงขึ้นด้วยความตกใจ แล้วยกมือทั้งสองข้างโน้มคอใบหน้าหล่อเหลาข้างบนลงมาประกบริมฝีปากเพื่อระบายความเจ็บปวด ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ขัดใจอีกเช่นเคย...

 

จูบนี้ เป็นจูบแห่งความเร่าร้อน ด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น ทั้งคู่แลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน แฝงไปด้วยความอบอุ่น จูบซ้ำแล้วซ้ำอีก จนร่างบางเริ่มเคลิ้ม ร่างสูงจึงค่อยๆเพิ่มจำนวนนิ้ว สอดเข้าไปในช่องทางรักของคนน่ารักของเขา จากหนึ่งนิ้ว เป็นสองนิ้ว จากสองนิ้ว เป็นสามนิ้วตามลำดับ ช่องทางนั้นของร่างบางตอดรัดนิ้วเรียวอย่างแนบแน่น ร่างสูงจึงขยับนิ้วเข้าออกอยู่ไม่นาน แล้วจึงค่อยๆถอนออก ก่อนจะแทนที่ด้วยสิ่งที่ใหญ่โตกว่านั้น ที่ตอนนี้มันขยายเต็มที่แล้ว

 

 

"อ๊ะ... คยู ชั้น เจ็บ....อ๊า...ฮึกกก.." เสียงหวานร้องออกมาเสียงดัง พลางจิกเล็บลงบนหลังกว้างของร่างสูง หวังให้ความเจ็บบรรเทาลง

 

ร่างสูงค่อยๆสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปในตัวร่างบางทีละนิดจนสุดทาง แล้วจึงค่อยๆขยับอย่างเนิบนาบ ช้าๆ

 

"ยังไหวอยู่มั้ย??"

 

เสียงทุ้มพร่าถามร่างตรงหน้าเบาๆ ใบหน้าหวานพยักหน้าน้อยๆแทนคำตอบ ก่อนจะกอดร่างสูงไว้แน่นจนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแนบชิดกับหน้าท้องแบนราบ

 

 

ช่องทางของร่างบางเริ่มชินกับส่วนนั้นของร่างสูงแล้ว รับรู้ได้จากการตอดรัดที่เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ร่างสูงจึงเริ่มกระแทกกายเร็วขึ้น แต่ผ่อนความแรงไว้ก่อน

 

"คยูฮ.ยอน. ช่วยรักชั้นแรงๆกว่านี้ได้มั้ย??"

 

หนุ่มหน้าหวานพูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวน ซึ่งแน่นอนว่าร่างสูงไม่ขัดใจ กระแทกกระทั้นสะโพก กดส่วนนั้นลงไปให้ลึกกว่าเดิมด้วยความรุนแรงและถี่กระชั้นจนร่างบางแทบจมลงไปกับเตียง

 

"อ๊ะ...อา...คยู...อืม...ฮ๊า!!!"

 

"อ่า...เรียวอุค...อื้มมมม..."

 

ร่างบางแอ่นสะโพกรับการกระแทกอย่างเต็มใจ ส่วนร่างสูงก็ยังขยับกระแทกสะโพกไม่หยุด ร่างสองร่างแนบชิดแทบเป็นคนคนเดียวกัน เสียงหวานครางประสานเสียงทุ้มต่ำ สะโพกหนาขยับเข้าออกรวดเร็วอยู่ไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นขาวเข้าไปในตัวของร่างบาง บางส่วนก็หยดเลอะเตียง ส่วนร่างบางก็ปลดปล่อยเลอะเต็มหน้าท้องของร่างสูง

 

ร่างบางหอบหนัก ก่อนที่จะโอบกอดร่างสูงไว้แน่น ทั้งๆที่ส่วนล่างของทั้งคู่ยังคงค้างคาอยู่อย่างนั้น ร่างสูงเริ่มขยับ สะโพกเบาๆ เพื่อแกล้งคนข้างล่าง

 

"มะ...ไม่เอาแล้วนะ...พอก่อนเถอะ ไว้วันอื่น....อุ๊บส์"

 

ร่างสูงไม่ฟังคำทักท้วงของคนตัวเล็กแล้ว ริมฝีปากร้อนปิดทับริมฝีบางบางที่ทักท้วงอยู่อีกครั้ง แล้วขยับสะโพกเข้าออกแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ

 

"อ๊าาาาาาา....."

 

 

ค่ำคืนแสนสุขนี้ยังอีกยาวไกล

 

 

รักนายนะ คิมเรียวอุค....